"Երդվում եմ հավատարմության Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների դրոշի նկատմամբ, հանրապետության, որի համար այն ծածանվում է. մեկ ազգ՝ Աստծո հովանու ներքո, միասնական՝ բոլորի համար սահմանված ազատությամբ եւ արդարությամբ":
Ամերիկյան դպրոցներում ուսումնական օրը հաճախ սկսվում է հավատարմության երդմամբ: Հարգանք սեփական դրոշի, երկրի եւ նրա պատմության նկատմամբ, գրագիտության անհրաժեշտ հմտություններ տրամադրելուց զատ` դպրոցն այստեղ կոչված է արժանապատիվ քաղաքացի դաստիարակել: Սեփական երկրի պատմության, նրա հնարավորությունների հանդեպ սերն ու հարգանքը սերմանվում են դեռեւս նախադպրոցական տարիքից:
"Արդյո՞ք ասել եմ ձեզ, որ դուք մեծ ընտանիք մաս եք կազմում: Աբրահամ Լինքոլն անունով մի մարդ հասկանում էր, որ բոլոր ամերիկացիները պետք է աշխատեն միասին: Նա միավորեց մեր ազգը եւ ազատություն խոստացավ ստրկացված մեր քույրերին ու եղբայրներին: Այս պարզ եւ ուղղամիտ մարդը խնդրեց, որպեսզի բոլորս միմյանց վերաբերվենք, ինչպես հարազատների" ,- գրում է Միացյալ Նահանգների նախագահ Բարաք Օբաման "Ձեզ համար եմ երգում. Նամակ դուստրերիս" իր մանկական գրքում: Վերջինիս մտահղացմամբ, ամերիկյան պատմության վառ անհատները կոչված են ոգեշնչելու մանուկներին` պատրաստելով նրանց նորանոր սխրանքների:
Հարգանք սեփական անձի, ինչպես նաեւ մյուսների առանձնահատկությունների նկատմամբ. ամերիկյան դպրոցը կոչված է նաեւ հանդուրժողականություն կերտել, որն ինչպես ուսուցիչների ամենօրյա պարտավորությունների մաս է կազմում, այնպես էլ առանձին հասարակական կազմակերպությունների առաքելությունն է:
"Ես աշխատում եմ բազմազանության խորհրդում: Երեխաների համար նախատեսված տարբեր սեմինարներ ունենք: Հիմնական ուղերձը, որ ձգտում ենք փոխանցել բոլորին, միմյանց նկատմամբ հարգանք տածելն է: Երեխաները տարբեր ծագում ունեն: Ես եւս Միացյալ Նահանգներում չեմ մեծացել: Ես ծնվել եմ Աֆրիկայում, այնուհետեւ ապրել Մեծ Բրիտանիայում, Կանադայում: Ռոչեսթրում ապրում եմ շուրջ 20 տարի: Մանուկ հասակում շատ եմ ճամփորդել եւ
գիտեմ՝ ինչ է նշանակում նոր երկիր տեղափոխվելը, ձգտել նոր ընկերներ ունենալը: Էական չէ՝ որտեղից ես գալիս, բոլորիս համար էլ կարեւոր է ընկերներ ունենալ, բոլորս էլ շատ ընդհանրություններ ունենք: Եվ շատ կարեւոր է, որպեսզի երեխաներն ուշադրություն դարձնեն ոչ թե մաշկի գույնին կամ որեւէ այլ առանձնահատկության, այլ ողջունեն իրար միմյանց կյանքում, հարգեն միմյանց առանձնահատկությունները":
Աննա Մկրտչյան
Նյութը պատրաստվել է
ԱՄՆ պետքարտուղարության աջակցությամբ իրականացվող
"Քաղաքականությունից այն կողմ. ամերիկյան ոգին" ծրագրի շրջանակում 14.11.2011