Հայաստանի Հանրապետության եւ Ղազախստանի Հանրապետության միջեւ դիվանագիտական հարաբերությունները հաստատվել են 1992թ. օգոստոսի 27-ին: Աստանայում եւ Երեւանում գործում են երկու երկրների դիվանագիտական ներկայացուցչությունները:
|
Անկախություն ստանալուց ի վեր Հայաստանն ու Ղազախստանը երկկողմ հարաբերություններ են զարգացնում գործընկերության եւ փոխշահավետ համագործակցության ոգով: Կանոնավոր շփումներ են իրականացվում ԱՊՀ, ՀԱՊԿ շրջանակներում:
Միջազգային ասպարեզում գնալով ավելի ու ավելի է աճում Ղազախստանի դերն ու նշանակությունը: Հայաստանում դրականորեն են վերաբերվում եւ աջակցում են ղազախական արտաքին քաղաքական նախաձեռնություններին: 2010թ.-ին Եվրոպայի անվտանգության եւ
|
.jpg) |
համագործակցության կազմակերպության նախագահող երկիրն է Ղազախստանը: Նա եղել է ԱՊՀ երկրների միասնական թեկնածուն, եւ Հայաստանը քվեարկել է նրա օգտին:
Հիշեցնենք, որ Ղարաբաղյան հակամարտության ժամանակ նախագահ Նազարբաեւն առաջարկեց իր միջնորդությունը խնդրի խաղաղ կարգավորման հասնելու համար: Եվ նա էր, որ Ռուսաստանի նախագահ Բորիս Ելցինի հետ այցելեց Ստեփանակերտ:
Հաջողությամբ է աշխատում Հայ-ղազախական առեւտրա-տնտեսական համագործակցության հանձնաժողովը: Ղազախստանից Հայաստան է արտահանվում մետաղական ապրանք, հացահատիկ եւ դրա վերամշակման արտադրանք, լեռնային սարքավորումներ: Իսկ Հայաստանից Ղազախստան է արտահանվում ալկոհոկային խմիչք, քարի մշակման հաստոցներ, սինթետիկ կաուչուկ եւ զարդեղեն:
2008թ. Հայաստանի տնտեսության մեջ ղազախական ներդրումների ընդհանուր ծավալը կազմել է 50մլն դոլար, մինչդեռ հայկական կողմից Ղազախստանի տնտեսության մեջ ներդրվել է 2,5մլն դոլար:
Ղազախստանում գրանցված է հայկական կապիտալի մասնակցությամբ 60 ձեռնարկություն, որոնցից 21-ը համատեղ ձեռնարկություններ են:Նրանց գործունեության հիմնական ուղղություններն են մեծածախ առեւտուրը, ծառայությունների ոլորտը եւ շինանյութերի արտադրությունը:
Հայ-ղազախական հարաբերություններում իր մեծ դերն ունի Ղազախստանի հայկական համայնքը: Պաշտոնական տվյալներով 45 հազար հայ Ղազախստանի քաղաքացի է, իսկ եթե հաշվենք նաեւ աշխատանքային միգրանտներին, ապա հայերի թիվն այս երկրում կկազմի շուրջ 100 հազար:
